Dönem dönem gelen aşırı yemek yeme, kilo alma ve bir yandan da kilo almayı uygun olmayan yollarla durdurma çabaları ile belirli bir bozukluktur.

Bu hastalar sürekli aşırı yiyen, ileri derecede şişman olan ve şişman kalan insanlardan farklıdır. Hasta, aşırı yeme nöbeti başlayınca bütün çabalarına, korkularına, üzüntüsüne karşın yeme tutkusunu durduramaz.

Kilo almayı önlemek için hasta yediklerini kusar, iştah kesici, sürgün yapıcı, idrar söktürücü ilaçlar kullanır.

Çoğu zaman fazla kilolu olmayabilir; kilo alınca sürekli şikayet eder. Beden ağırlığı, üzellik, çirkinlikle aşırı uğraş vardır. Bu kişiler yaşamının büyük bir bölümünü yemek ve yememek arasında bocalama içinde geçirir.

Yeme tutkusu öyle ağır basar ki bir yandan gizlice yer, gider çıkarır, gene yerler.

Kimi hastalar yiyeceklerinin niteliğine bakmazlar. Önemli olan tıkınmak deyimi ile tanımlayabileceğimiz türden yemektir. Tıkınma davranışından dolayı kendini eleştirir,
suçlar; hatta kendinden iğrenir.

Hasta çoğu zaman çökkün duygudurum gösterir.

Anoreksiya nervozanın bulimik türünde de zaman zaman aşırı yeme ve kilo alma nöbetleri olabilir. Fakat temel patoloji yemeyi kısma ve kesme doğrultusundadır.

Bulimia nervozada da kusmalar, zayıflamak için çeşitli ilaçlar kullanılabilir, fakat temel patoloji daha çok yemeyi durduramama doğrultusundadır.

Bulimiya nervozada da yenilenleri kusma ve sürgün yapıcı ilaçlarla ciddi beslenme bozuklukları ortaya çıkabilir.

Bulimiya nervoza bütün toplumlarda yaklaşık %1 oranında görülmektedir. Genç kızlarda ve kadınlarda erkeklere oranla hemen hemen 10 kat sık görülür. Bu oran hastalığın sosyal bir boyutunun olduğunu göstermektedir.

Bulimiya nervoza nöbet nöbet gelen, yıllar boyunca birçok kez yineleyen, aralıklı süregelen bir rahatsızlıktır. Oluş nedeni aydınlatılamamıştır. Bu rahatsızlıkta hipotalamustaki açlığı ve tokluğu düzenleyen merkezlerde bir işlev bozukluğu söz konusu olabilir. Aile öykülerinde bu bozukluklar daha sık görülmektedir. Ayrıca özgeçmişlerinde çocukluk çağında cinsel saldırılara uğramış olma ve aile içi sorunların çokluğu dikkati çekmekte ve hastalık şansını arttırmaktadır.

Psikiyatr H.Alp Karaosmanoğlu
PsikoNET